Waarom een fietsvriendelijke stad goed is voor iedereen by Kwinten Lambrecht

Bedankt aan BrusselBlogt voor de vertaling van dit artikel, dat ik initieel in het Engels schreef.

Elke laatste vrijdagavond van de maand palmen fietsers wereldwijd de straten in voor een fietstocht in hun stad. Het belangrijkste doel? Bewust maken van de kwetsbaarheid van fietsers in de drukke straten van steden die tientallen jaren geleden in een autoparadijs werden omgevormd. De Kritische Massa, zoals de beweging heet, is intussen al 19 jaar actief in Brussel. Een ooggetuigenverslag van de laatste sessie vorige vrijdag.

Critical Mass - Lambyk

Na een stop bij Place Meiser, waar een fietser eerder deze maand bijna omkwam na een aanrijding door een vrachtwagen, klom het kwik naar ongekende hoogten. Niet enkel vanwege het mooie weer, maar ook omdat de politie erbij was en ons vriendelijk verzocht verder te gaan. Op de Montgomery-rotonde (een nachtmerrie voor fietsers en voetgangers) waren twee autobestuurders, respectievelijk in een Porsche Cayenne en een Porsche Boxer, van mening dat ze genoeg van hun kostbare tijd hadden verloren omdat fietsers hun vrije weg versperden. Ze begonnen te roepen en te beledigen en bedreigden zelfs een man dat ze hem de volgende keer zouden ‘ombrengen’.

De politie werd zenuwachtig. Er werden foto’s genomen. Een politieagente verloor haar koelbloedigheid en begon een jongeman met een fototoestel weg te duwen. De agente, die waarschijnlijk nog steeds helemaal gestresseerd was na het bezoek van Trump, hield de jongeman ‘administratief’ aan en riep naar andere fietsers (we waren met meer dan 200!): ‘allez, vas-y rouler un peu’. Uit haar stem kon je opmaken dat ze geen grote affiniteit had met tweewielers. Misschien enkel tijdens het weekend. Na enkele diplomatieke interventies vertrokken de Porsche-jongens met brullende motoren. De fietsers (met rinkelende bellen) gingen iets drinken.

Het was niet het leukste en meest verheffende schouwspel waarvan ik getuige was, maar het brengt me op een paar punten die ik graag zou willen maken:     

  • De leuze ‘Je zit niet vast in het verkeer, je bent zelf het verkeer’  is (opnieuw) erg relevant in dit geval. Mensen worden vaak boos, zenuwachtig of beginnen te claxonneren wanneer je voor hen fietst, zelfs als je alleen bent. Niet allemaal natuurlijk, maar veel automobilisten worden helemaal gek omdat ze moeten wachten op een paar fietsers. En dat terwijl ze elke dag in het verkeer vastzitten, meestal alleen in hun auto, samen met duizenden andere auto’s. Waar is de logica?
  • Dit soort incidenten is absoluut niet vatbaar voor herhaling, omdat het geen strijd is tussen auto’s en fietsen, maar tussen mensen. Ik zou gemakkelijk kunnen opteren voor de auto, omdat ik dan muziek kan beluisteren en in een zetel zit met airconditioning. Veel mensen kiezen echter voor de fiets omdat het snel, betrouwbaar, gezond en goed is voor de stad. Mensen onderschatten de kracht van duurzaam transport als bepalende factor voor groei, betere luchtkwaliteit en minder maatschappelijke kosten.     
  • Je mag de automobilisten niet met de vinger wijzen. Ze worden in hun comfortabele positie geduwd, want ze krijgen van onze politici, die het hogere belang zouden moeten dienen, een geweldige bedrijfswagen en zelfs voorafbetaalde tankkaarten. Voeg daaraan toe de jaren van te weinig investeringen in het openbaar vervoer en fatsoenlijke fietspaden. Conclusie? Onze regeringen hebben ons in autoverslaafden veranderd.     
  • Last but not least: laten we geen ‘community’ van fietsers creëren, omdat we dan te veel op activisten lijken. Laten we spreken over ‘Brusselaars die de fiets gebruiken’. De  fiets mag niet louter een symbool zijn voor hippies en groene jongens, want uiteindelijk zal iedereen kunnen genieten van de voordelen van een fietsstad.

Tot de volgende editie?

Critical Mass Brussels verzamelt elke laatste vrijdagavond van de maand om 18 uur aan de Naamsepoort. Meer info vind je op de Facebook-pagina.

Critical Mass Brussel - Lambyk

We krijgen fietspaden op de Kleine Ring! by Kwinten Lambrecht

Fietspaden aan de Hallepoort.

Fietspaden aan de Hallepoort.

Er komen fietspaden op de Kleine Ring, en op 8 zones dan nog wel. De Brusselse Regering is het (eindelijk?) eens geraakt met de Burgemeesters over een lang fietspadennetwerk over de gehele Kleine Ring. Een heuglijke gebeurtenis uiteraard voor alle Brusselaars, laat dat duidelijk zijn. Want iedereen wordt er beter van. BRUZZ belde me hierover te babbelen en hieronder kan je het interview opnieuw beluisteren. Bedankt aan Melina Verbeeck voor de fijne babbel!

Schepen van Sport, Senioren en Status Quo by Kwinten Lambrecht

Alain Courtois

Dit artikel werd initieel in het Engels geschreven. Bedankt aan BrusselBlogt voor de vertaling!

Cher Alain, beste Alain,

Kijk hoe je daar staat, dapper op een stuk niemandsland tussen dieseldampen. Goed gedaan, je haalde de kranten met een mooi citaat waarin je aankondigt dat je de aanleg van fietspaden op de gevaarlijke Franklin Rooseveltlaan zal blokkeren, zelfs met eigen lijf als het zou moeten.

Ik zal eerlijk tegen je zijn, cher Alain. Ik heb het gehad met politici van jouw generatie. Je bent van dezelfde angstgeneratie als de ‘Brexiteers’ en Trump-stemmers onder ons: conservatief, tegen verandering en je verandert vlot van mening als het je persoonlijke belangen dient. Je maakt gebruik van angst als een argument om de vooruitgang tegen te gaan.

Je bent een sportfan, gezien je vorige functie bij de Belgische Voetbalbond, maar je wil niet dat mensen de fiets gebruiken om te bewegen en gezond te blijven? Je wil, en ik citeer, ‘doorstroming van het verkeer’ in Brussel? Je bent de schepen van Sport van de Stad Brussel, maar je wil niet dat mensen actief bewegen? Wat is je agenda, Alain?

Ik zie dat je ook schepen van Senioren bent. Misschien zijn zij meer ontvankelijk voor je verklaringen over ‘de invasie van de fiets’ en ‘het pesten van auto’s’? We hebben allemaal opgemerkt op je beruchte Facebook-pagina dat je seniorenfans juichen voor jou en je stoere taal: ‘Stuur die Flamand (bedoeld is minister van Mobiliteit Pascal Smet, nvdr) terug naar waar hij thuishoort!’, ‘Is hij nog steeds ziek?’, ‘Goed gedaan Alain!’ Je scoort punten voor je kiezers, Alain, goed gedaan.

Cher Alain, laten we proberen om een nder argument te gebruiken. Wat is jouw mening over de gevolgen van het autogebruik in onze, jouw stad? Hoe zit het met de longen van jou, onze kinderen en kleinkinderen? Verdienen ze bruine vloeistoffen in hun longen omwille van de doorstroming van het verkeer? Veel steden om ons heen, niet ver van ons vandaan, benaderen tegenwoordig de openbare ruimte, mobiliteit en leven in de stad op een heel andere manier. Academici, visionaire burgemeesters, onderzoekers, burgers over de hele wereld streven naar een betere stad. Waarom? Omdat we graag wonen in steden, niet autorijden. Met dank aan politici zoals jij zal Brussel nooit het goede voorbeeld kunnen geven, maar is het gedoemd tot een jarenlange achterstand.

Cher Alain, hoe is het mogelijk dat jij en je 18 collega’s in de andere Brusselse gemeenten holistische plannen kunnen blokkeren of vernietigen, op basis van argumenten zoals “die straat zou 30 cm breder moeten zijn, dus we kunnen geen fietspaden aanleggen”? Aan jouw generatie van aan zichzelf denkende politici is het te wijten dat onze generatie, die niet bang is voor verandering, nog jaren achterop zal hinken. De gevolgen van je kortetermijnbeleid van een ‘status quo’ zal een desastreus effect hebben op ons, burgers, en jouw, ja Alain, jouw stad.

Een pluim voor de Brusselse fietsbrigade! by Kwinten Lambrecht

Foto via Instagram @brusselsbybike

Foto via Instagram @brusselsbybike

De Brusselse fietsbrigade, een team van 12 politiemensen op de fiets, is dé beschermer van de zachte weggebruiker in de Vijfhoek. Alle respect voor patrouilles in combi's en gepimpte Skoda's maar het échte werk op het terrein kan enkel efficiënt gebeuren wanneer je er middenin zit. En dat doen onze biker-vrienden: ze patrouilleren op de 'fietspaden' van Brussel en weten als geen ander hoe gevaarlijk het soms kan zijn op de snelwegen van Brussel... 

Fietspaden? Wel ja, die gekalkte lijnen op het asfalt bedoel ik uiteraard. Net omdat ze zo 'kwetsbaar' zijn hebben we de fietsbrigade nodig. Wie geen respect kan opbrengen voor die enkele percentages publieke ruimte die voor zachte weggebruikers bestemd zijn, gaat op de bon.

De bikers kunnen voor het jaar 2016 trouwens impressionante statistieken voorleggen, zeker als je weet dat ze enkel in Brussel-Centrum opereren! 

Fietspaden, zebrapaden, busbanen, you name it!

Doorheen het jaar 2016 hebben de bikers  8.745 inbreuken op fietspaden vastgesteld, 2.731 parkeerovertredingen op het voetpad, 923 parkeerovertredingen op of op minder dan 5 meter van een zebrapad en 10.765 overtredingen met betrekking tot het gebruik van een voetgangerszone of woonerf beboet. 

Op wegen die voorbehouden zijn voor het openbaar vervoer (ook toegankelijk voor fietsers) stelden de bikers 13.794 processen-verbaal op. Het gebruik van een gsm zonder handenvrije kit, het niet dragen van de veiligheidsgordel, door het rood licht rijden? Goed voor ongeveer 3.900 boetes.

In totaal werden er dus meer dan 40.000 processen-verbaal opgesteld door deze deze mannen en vrouwen. Triest, omdat onze politici toelaten dat er zoveel 'conflicten' kunnen gebeuren maar tegelijkertijd indrukwekkend. De bikers werken bijvoorbeeld geen 24u op 24u en wie 's avonds door Brussel loopt kan met eigen ogen zien dat er heel 'creatief' wordt geparkeerd en gereden. 

Dus, geef de bikers meer middelen, zodat overtreders ook 's avonds en bijvoorbeeld op zondag geen kans meer krijgen, zorg voor gepaste infrastructuur en richt een fietsbrigade op in elke politiezone!

Waarom shoppers lokken met 'gratis parking' een slecht signaal is by Kwinten Lambrecht

De Stad Brussel heeft het weer voor elkaar gekregen: de komende koopzondagen wordt er in de gehele vijfhoek gratis geparkeerd. Dat is een ongelukkige beslissing van ons lieftallig stadsbestuur, dat weer eens voluit de kaart van de vierwieler trekt. Enkele bemerkingen op een rijtje...

Koopkracht auto

Met deze maatregel wordt nogmaals aangetoond dat de huidige politieke klasse niet klaar is voor de radicale ommezwaai waar zoveel steden al jaren mee bezig zijn: de mens terug centraal stellen. Volgens deze klasse staat de auto gelijk aan koopkracht en zal alleen de vierwieler er voor zorgen dat de centjes aan het rollen gaan. Nu, deze politieke klasse deinst er niet voor terug om experten in vraag te stellen maar toch: volgens vele studies doen mensen te voet of met de fiets méér geld op dan met de auto. Geld blijft ook makkelijker lokaal plakken. Ik kan de winkels waar je voor de deur kan parkeren trouwens niet voor ogen houden, tenzij je op het fietspad parkeert natuurlijk...

Het is trouwens stigmatiserend voor jongere handelaars en ondernemers die helemaal niet op deze manier denken.  

Piétonnier-ambities

Het is op z'n minst 'speciaal' te noemen dat je als stadsbestuur de grootste voetgangerszone van Europa probeert te installeren, daar grandioos in faalt vanwege politieke spelletjes, en dan doodleuk gaat verkondigen dat de auto Koning wordt in Brussel om het de shopper zo makkelijk mogelijk te maken.

Leve de niet-Brusselaar

Zelf ben ik ook super blij om te zien dat onze stad wordt gesmaakt, dat er veel bezoekers zijn en dat Brussel weer bruist. Maar blijkbaar zijn de inwoners van Brussel niet gegoed genoeg om de handelaars blij te maken. Onze burgervader wist het in een interview reeds te vertellen: "Mensen uit Woluwe komen niet met het openbaar vervoer". Nee, geef ons maar wat rond toeterende SUV's in ons stadscentrum, dan überhaupt toch al ruikt naar rozenblaadjes, en waar we bovendien geen last hebben van lucht- licht vervuiling.

Brussel is parking

Wie durft te beweren dat er niet genoeg parking in Brussel is, heeft geen benul hoeveel publieke ruimte aan deze drang naar luxe wordt opgegeven. In het stuk dat ik enkele jaren geleden al schreef ('Schaf de pleinen af') documenteerde ik onze pleinen die worden ingepalmd als parking. We moeten af van die gedachte dat parking gemeengoed is, nee het is telkens een individuele inname van publieke ruimte op een bepaald tijdstip en op een gegeven plaats. We zijn de 'waarde' van publieke ruimte totaal gaan vergeten. In teken van de autodroom hebben we zoveel opgeofferd. Auto's horen in een stad die nog relevant wil zijn voor haar burgers thuis in privé-parkings.  

Openbaar vervoer?

We hebben het vaak over de randparkings die er mondjesmaat aan het komen zijn rond de grenzen van het Brussels Gewest. Ook hier is het de politieke klasse zelf die zich boven de efficiëntie plaatst: de ene Vlaamse gemeente ziet het als een inname van Vlaams grondgebied voor 'dat Brussel', de andere Brusselse gemeente ziet het als een invasie van Vlaamse pendelaars. 

Op die randparkings is het dus nog even wachten, maar laten we stations aan de centrumsteden en omliggende gemeenten van Brussel ook gaan beschouwen als randparkings. Hebben de shoppers er bijvoorbeeld al aan gedacht om hun wagen aan het station van pakweg Dilbeek te parkeren en daar de trein rechtstreeks naar Brussel-Centraal te nemen? Stap uit, wandel naar beneden via de Grote Markt, of wandel door één van de galerijen - toch wel u hebt benen, al willen onze schepenen u laten geloven dat ze stilgevallen zijn - récht de shoppingstraten in. Mooi toch? De NMBS heeft zelfs een speciaal soldenticket voor u in de aanbieding!

Brussel als geheel

We horen onze schepen een oproep doen aan het Gewest om eindelijk werk te maken van randparkings, de metro enzoverder. Wanneer je dit beleid zelf terug de dieperik in kegelt door autovriendelijke initiatieven te lanceren, weet je dat het mis gaat.
Hoe lang laten we nog toe dat 19 burgemeesters en schepencolleges, vaak gestuwd door eigenbelang en een onder-de-kerktoren mentaliteit de oplossing van een vraagstuk zoals mobiliteit kunnen gijzelen? De contra-productieve aanpak, waar de ene progressieve gemeente fietspaden en parken aanlegt en de ander parkings wil aanleggen, is er eentje om snel de vuilbak in te kieperen. Brussel zou als stad al zo veel verder kunnen staan indien we niet keer op keer met een afgekookt brouwsel van een eerder aangekondigd champagne-project opgezadeld zouden eindigen.

4 boeken die Brusselse politici in 2017 moeten lezen by Kwinten Lambrecht

Kennis is macht en laat het net die kennis zijn die onze Brusselse machthebbers al te vaak links laten liggen. Zo wordt de auto nog steeds op handen gedragen, komt lokale economie en productie niet op de tweede maar de derde plaats te staan en worden bijvoorbeeld mobiliteitsexperten maar al te graag afgeschilderd als charlatans. 

Gelukkig kan het geschreven woord soelaas bieden, want dit zijn de 4 boeken waarmee sommige vrienden van de politiek in no time weer in het 'nu' staan in plaats van tientallen jaren geleden:

Bikenomics

bikenomics

"Driving a car turns you into a freeloader, a drain on the entire economy". Het boek Bikenomics van Elly Blue werd in 2011 al geschreven en maakt met verschillende statistieken en praktische voorbeelden de positieve, economische, sociale en lokale impact van de fiets duidelijk. Een pareltje, met vooral US data. Nu, gelukkig publiceerde de European Cyclists' Federation niet heel lang geleden een paper over 'The Cycling Economy' waarin wordt berekend dat fietsen meer dan 500 miljard euro per jaar opbrengt in de EU.

 

 

 

 

If Mayors Ruled The World

if mayors ruled the world

'If Mayors Ruled The World' van Benjamin Barber is een ode aan de stad en het sterke, progressieve beleid die de meeste steden voeren. In het boek legt Barber uit hoe steden met een sterk bestuur uitdagingen zoals armoede, hongersnood, energieschaarste, klimaatverandering aan kunnen. Dit doen ze vaak alleen, maar ook door zich te verbinden met andere steden via initiatieven zoals de C40, The Covenant of Mayors of The Rockefeller Foundation. Het boek zit boordevol best practices van 'slimme steden' en briljante burgemeesters wereldwijd die het verschil maken. Patrick Janssens, voormalig burgemeester van Antwerpen, wordt hier ook in vernoemd. Hoe zou het toch komen dat Brussel er niet in vermeld staat? Juist, holistische projecten zijn hier voorlopig nog niet mogelijk, waardoor we nooit zullen innoveren en meestal zullen volgen. Voor grote steden is mobiliteit, klimaatverandering of de aanleg van publieke ruimte 1 probleem, in Brussel zijn dat er 19.

How To Thrive In The Next Economy

how to thrive in the next economy

'How To Thrive In The Next Economy' is een bloemlezing aan duurzame bottom-up- én politieke initiatieven van over heel de wereld met een grote focus op de wereld niet 'minder slecht' achterlaten maar 'beter'. De circulaire groei komt hier uitvoering in aan bod, met veel aandacht voor lokale economie, andere manieren van landbouw, urban gardening, enzoverder. Zo wordt er bijvoorbeeld het voorbeeld van Singapore aangehaald dat geen tuinen wilt in haar stad, maar 'een stad wilt zijn in een tuin'. Ook het radicaal veranderen van onze omgeving, door bijvoorbeeld aan depaving te gaan doen, word uitvoerig besproken. Het is een boek waar je een 'Demain'-gevoel van krijgt: 'Solutions exist'.

 

Project Management Voor Dummies

projectmanagement voor dummies

De vele beloofde, fenomenale Brusselse projecten geraken nauwelijks op tijd af. Vandaar de roep om Brussel als één groot project te gaan beschouwen; met vele, holistische toptaken, nauwgezet de timing in-het-oog-houdend, voor een beter en progressief Brussel!