Fietsen

Beste Els... by Kwinten Lambrecht

Dit is een gastbijdrage door Hannes Nolf.

Els,

Laten we gewoon concluderen dat iedereen die  regelmatig binnen de vijfhoek van Stad Brussel wandelt, fietst of met de auto rijdt er in de afgelopen zes jaar heeft kunnen zien dat er niets gebeurd is voor de fietser in Stad Brussel.

Daar heeft geen fietser, appontwikkelaar, kritische burger, autobestuurder of ééndagstoerist geen kaartje, open date of promotiepraatje voor nodig.

Of zie ik het verkeerd Els?

Eigenlijk moest je in deze zes jaar helemaal niet zoveel doen om klaar (en trots) te zijn voor de verkiezingen van aanstaande 14 oktober. Visie, daadkracht en resultaat zijn Brusselaars immers niet gewoon in deze stad.

Je had enkel het geld moeten gebruiken die je van het Brusselse gewest kreeg om vanaf de Kapellekerk op de Keizerslaan naar de Kunstberg en het centraal station tot aan de Wetstraat, aansluitend op de binnenring een verhoogd en afgescheiden fietspad moeten aanleggen. Ongeveer anderhalve kilometer.

Dan had je alvast één grote fietsas binnen de vijfhoek gecreëerd, en had je kunnen uitpakken met je visie op mobiliteit en fietsen in de stad.

Aan de voetgangerszone hoefde je helemaal niets te doen, daar zorgt de Federale Regering via Beliris immers voor. Een cadeautje aan Stad Brussel, gratis en voor niets.

Had je echt wat geld uitgetrokken voor de fietser, dan lag er nu al een afgescheiden en verhoogd fietspad van het kanaal via de Dansaertstraat tot aan de Beurs. Slechts 650 meter, maar direct resultaat en een tweede grote fietsas door de vijfhoek. Het zou toen al niet meer stuk gelopen zijn!

Moest je in de afgelopen zes jaar echt een visie voor de fiets hebben gehad, dan had je fietsers een afgescheiden fietspad kunnen geven op de Handelskaai vanaf de ring tot aan de Varkensmarkt en verder via de Léon Lepagestraat tot aan de Dansaert.

Kers op de taart zou de aanleg van een verhoogd en afgescheiden fietspad met brede voetpaden op de  Zuidstraat kunnen geweest zijn. Liefst verkeersvrij, zoals je initieel gepland had. De Zuidstraat sluit aan de ene kant perfect aan op de voetgangerszone en aan de andere kant op het Zuidstation via de Stalinggradlaan. Een heuse fietsas!

Els, had je één echt fietspad in die lange zes jaar kunnen verwezenlijken, dan had niemand je kwalijk genomen dat je enkel hier en daar eens je verfborstel hebt boven gehaald en een fietspad of kleurrijk zebrapad hebt gemarkeerd of herschilderd.

Jammergenoeg koos je ervoor om niets voor de fiets te doen en je door een wesp gestoken te voelen als burgers of een kritische journalist je vraagt om je 26 kilometer aan fietspaden.

Gelukkig zijn er binnenkort verkiezingen en kan iedereen opnieuw kiezen. Maar maak ons alsjeblieft niets wijs.

Veel succes.

We verliezen iedere dag meters fietspaden in Brussel by Kwinten Lambrecht

Aaah die zomer van 2015, waarbij we dachten dat we twee jaar later een voetgangerszone zouden krijgen, de stad een duurzame richting zou inslaan, waarbij Brussel een pioniersrol zou spelen op vlak van stadsvernieuwing, ... Je herinnert ze wel, die mooie zomer. Er werden 3 kilometer nieuwe fietspaden beloofd, bomen, groene zones, weelde.

Meer dan twee jaar later, ettelijke nutteloze discussies en getouwtrek later zijn we nergens. De verf is al lang opgedroogd en op verschillende plaatsen verdwenen. Een echte duurzame mobiliteitsaanpak hebben we nog niet mogen zien en voor de rest blijft alles bij het oude.

Wat vooral opvalt is de stille dood van de vele (aangekondigde) fietspaden. Doodgemaakt door de Stad Brussel en haar politieke klasse. Het lijkt erop alsof de Photoshop 'Eraser Tool' meermaals werd gebruikt in het straatbeeld. Er werd ons 3.000 meter trappersplezier beloofd, maar we moeten vaststellen dat we hier elke dag, stilzwijgend meters, kilometers van zien verdwijnen. Bij elke 'herziening' van het circulatieplan verdwijnen fietspaden. Ook de aankondigingspolitiek over fietspaden op de Keizerslaan, Kantersteen, en zo veel meer, blijft uit. 

Daarom is het tijd voor een overzicht, zodat de Stad Brussel en haar toegewijde bestuur het kan rechtzetten. Het is maar een (fiets)suggestie, uiteraard...

Anderlechtsestraat

Anderlechtsestraat

Van vrijliggend fietspad naar *niets*.

stalingradlaan.jpg

Stalingradlaan

Fietsers versperd.

Adolphe Max.jpg

Adolphe Maxlaan

RIP, fietspad.

Mechelsestraat.jpg

Mechelsestraat

Only the strong survive.

Zuidstraat

Zuidstraat (kant Rouppe)

Fietspad weggeschraapt.

Zespenningenstraat

Zespenningenstraat

Parking.

Zuidstraat

Zuidstraat (kant Beurs)

De hemel voor dubbelparkeerders.

Kopenhagen is geen Disneyland voor fietsers by Kwinten Lambrecht

In de zomervakantie brachten we enkele weken door in Stockholm en Kopenhagen, allebei voorbeelden van steden die goed scoren als het gaat om levenskwaliteit, openbare ruimte en welzijn.

Kopenhagen beviel me het meest, vanwege zijn fantastische fietspaden, innovatieve infrastructuur en plekken om te eten, te drinken en rond te hangen. We hadden het geluk om wat tips te krijgen van mijn goede vriend Kristoffer.

Vaak hoor ik van mensen dat Kopenhagen geweldig is, omdat het een fietswalhalla is. Zelfs autofreaks raken er bekeerd. Toeristen krijgen er de natuurlijke reflex om hun auto thuis te laten en om meerdere kilometers met de fiets te rijden, zelfs als het regent. Ze zien het bijna als een toeristische attractie om al die Denen dag in dag uit te zien rondrijden.

Copenhagen-LAMBYK.png

Dat brengt mij tot het beslissende punt: beleidsmakers in Kopenhagen hebben hun stad op menselijke schaal ontworpen. Het is geen Disneyland, het is niet zo gemaakt omdat fietsen leuk is. Nee, de stad staat ten dienste van haar burgers en dat uit zich in fantastische parken, plaatsen om te zwemmen, straten waar kinderen kunnen spelen en fietspaden die je bijna knuffelen.

Terug thuis stappen de toeristen weer in hun auto’s en ze vertellen elkaar dat ze een fijne fietsvakantie hadden. Einde verhaal. Het autoleven gaat door. En je kan hun niets verwijten. Want onze beleidsmakers hebben het zo moeilijk gemaakt om te fietsen dat je nog steeds gek verklaard wordt als je vertelt dat je met de fiets bent gekomen. Bedrijfswagens, verschrikkelijke infrastructuur, politici zonder visie…. Het is een gevaarlijke, conservatieve cocktail die voor eens en altijd moet worden weggespoeld.

Het potentieel om mensen op de fiets te krijgen, bestaat. Je moet hun enkel de weelde aanbieden die ze krijgen in ‘fietsstad’ Kopenhagen. Gewoon wachten op duizenden durvers die de straten van Brussel (en Vlaanderen en Wallonië) inpalmen, is te optimistisch.

Swimming pool copenhagen

Bedankt www.brusselblogt.be voor de vertaling van deze blog post, die eerder verscheen in het Engels.

Waarom een fietsvriendelijke stad goed is voor iedereen by Kwinten Lambrecht

Bedankt aan BrusselBlogt voor de vertaling van dit artikel, dat ik initieel in het Engels schreef.

Elke laatste vrijdagavond van de maand palmen fietsers wereldwijd de straten in voor een fietstocht in hun stad. Het belangrijkste doel? Bewust maken van de kwetsbaarheid van fietsers in de drukke straten van steden die tientallen jaren geleden in een autoparadijs werden omgevormd. De Kritische Massa, zoals de beweging heet, is intussen al 19 jaar actief in Brussel. Een ooggetuigenverslag van de laatste sessie vorige vrijdag.

Critical Mass - Lambyk

Na een stop bij Place Meiser, waar een fietser eerder deze maand bijna omkwam na een aanrijding door een vrachtwagen, klom het kwik naar ongekende hoogten. Niet enkel vanwege het mooie weer, maar ook omdat de politie erbij was en ons vriendelijk verzocht verder te gaan. Op de Montgomery-rotonde (een nachtmerrie voor fietsers en voetgangers) waren twee autobestuurders, respectievelijk in een Porsche Cayenne en een Porsche Boxer, van mening dat ze genoeg van hun kostbare tijd hadden verloren omdat fietsers hun vrije weg versperden. Ze begonnen te roepen en te beledigen en bedreigden zelfs een man dat ze hem de volgende keer zouden ‘ombrengen’.

De politie werd zenuwachtig. Er werden foto’s genomen. Een politieagente verloor haar koelbloedigheid en begon een jongeman met een fototoestel weg te duwen. De agente, die waarschijnlijk nog steeds helemaal gestresseerd was na het bezoek van Trump, hield de jongeman ‘administratief’ aan en riep naar andere fietsers (we waren met meer dan 200!): ‘allez, vas-y rouler un peu’. Uit haar stem kon je opmaken dat ze geen grote affiniteit had met tweewielers. Misschien enkel tijdens het weekend. Na enkele diplomatieke interventies vertrokken de Porsche-jongens met brullende motoren. De fietsers (met rinkelende bellen) gingen iets drinken.

Het was niet het leukste en meest verheffende schouwspel waarvan ik getuige was, maar het brengt me op een paar punten die ik graag zou willen maken:     

  • De leuze ‘Je zit niet vast in het verkeer, je bent zelf het verkeer’  is (opnieuw) erg relevant in dit geval. Mensen worden vaak boos, zenuwachtig of beginnen te claxonneren wanneer je voor hen fietst, zelfs als je alleen bent. Niet allemaal natuurlijk, maar veel automobilisten worden helemaal gek omdat ze moeten wachten op een paar fietsers. En dat terwijl ze elke dag in het verkeer vastzitten, meestal alleen in hun auto, samen met duizenden andere auto’s. Waar is de logica?
  • Dit soort incidenten is absoluut niet vatbaar voor herhaling, omdat het geen strijd is tussen auto’s en fietsen, maar tussen mensen. Ik zou gemakkelijk kunnen opteren voor de auto, omdat ik dan muziek kan beluisteren en in een zetel zit met airconditioning. Veel mensen kiezen echter voor de fiets omdat het snel, betrouwbaar, gezond en goed is voor de stad. Mensen onderschatten de kracht van duurzaam transport als bepalende factor voor groei, betere luchtkwaliteit en minder maatschappelijke kosten.     
  • Je mag de automobilisten niet met de vinger wijzen. Ze worden in hun comfortabele positie geduwd, want ze krijgen van onze politici, die het hogere belang zouden moeten dienen, een geweldige bedrijfswagen en zelfs voorafbetaalde tankkaarten. Voeg daaraan toe de jaren van te weinig investeringen in het openbaar vervoer en fatsoenlijke fietspaden. Conclusie? Onze regeringen hebben ons in autoverslaafden veranderd.     
  • Last but not least: laten we geen ‘community’ van fietsers creëren, omdat we dan te veel op activisten lijken. Laten we spreken over ‘Brusselaars die de fiets gebruiken’. De  fiets mag niet louter een symbool zijn voor hippies en groene jongens, want uiteindelijk zal iedereen kunnen genieten van de voordelen van een fietsstad.

Tot de volgende editie?

Critical Mass Brussels verzamelt elke laatste vrijdagavond van de maand om 18 uur aan de Naamsepoort. Meer info vind je op de Facebook-pagina.

Critical Mass Brussel - Lambyk

We krijgen fietspaden op de Kleine Ring! by Kwinten Lambrecht

 Fietspaden aan de Hallepoort.

Fietspaden aan de Hallepoort.

Er komen fietspaden op de Kleine Ring, en op 8 zones dan nog wel. De Brusselse Regering is het (eindelijk?) eens geraakt met de Burgemeesters over een lang fietspadennetwerk over de gehele Kleine Ring. Een heuglijke gebeurtenis uiteraard voor alle Brusselaars, laat dat duidelijk zijn. Want iedereen wordt er beter van. BRUZZ belde me hierover te babbelen en hieronder kan je het interview opnieuw beluisteren. Bedankt aan Melina Verbeeck voor de fijne babbel!

Schepen van Sport, Senioren en Status Quo by Kwinten Lambrecht

Alain Courtois

Dit artikel werd initieel in het Engels geschreven. Bedankt aan BrusselBlogt voor de vertaling!

Cher Alain, beste Alain,

Kijk hoe je daar staat, dapper op een stuk niemandsland tussen dieseldampen. Goed gedaan, je haalde de kranten met een mooi citaat waarin je aankondigt dat je de aanleg van fietspaden op de gevaarlijke Franklin Rooseveltlaan zal blokkeren, zelfs met eigen lijf als het zou moeten.

Ik zal eerlijk tegen je zijn, cher Alain. Ik heb het gehad met politici van jouw generatie. Je bent van dezelfde angstgeneratie als de ‘Brexiteers’ en Trump-stemmers onder ons: conservatief, tegen verandering en je verandert vlot van mening als het je persoonlijke belangen dient. Je maakt gebruik van angst als een argument om de vooruitgang tegen te gaan.

Je bent een sportfan, gezien je vorige functie bij de Belgische Voetbalbond, maar je wil niet dat mensen de fiets gebruiken om te bewegen en gezond te blijven? Je wil, en ik citeer, ‘doorstroming van het verkeer’ in Brussel? Je bent de schepen van Sport van de Stad Brussel, maar je wil niet dat mensen actief bewegen? Wat is je agenda, Alain?

Ik zie dat je ook schepen van Senioren bent. Misschien zijn zij meer ontvankelijk voor je verklaringen over ‘de invasie van de fiets’ en ‘het pesten van auto’s’? We hebben allemaal opgemerkt op je beruchte Facebook-pagina dat je seniorenfans juichen voor jou en je stoere taal: ‘Stuur die Flamand (bedoeld is minister van Mobiliteit Pascal Smet, nvdr) terug naar waar hij thuishoort!’, ‘Is hij nog steeds ziek?’, ‘Goed gedaan Alain!’ Je scoort punten voor je kiezers, Alain, goed gedaan.

Cher Alain, laten we proberen om een nder argument te gebruiken. Wat is jouw mening over de gevolgen van het autogebruik in onze, jouw stad? Hoe zit het met de longen van jou, onze kinderen en kleinkinderen? Verdienen ze bruine vloeistoffen in hun longen omwille van de doorstroming van het verkeer? Veel steden om ons heen, niet ver van ons vandaan, benaderen tegenwoordig de openbare ruimte, mobiliteit en leven in de stad op een heel andere manier. Academici, visionaire burgemeesters, onderzoekers, burgers over de hele wereld streven naar een betere stad. Waarom? Omdat we graag wonen in steden, niet autorijden. Met dank aan politici zoals jij zal Brussel nooit het goede voorbeeld kunnen geven, maar is het gedoemd tot een jarenlange achterstand.

Cher Alain, hoe is het mogelijk dat jij en je 18 collega’s in de andere Brusselse gemeenten holistische plannen kunnen blokkeren of vernietigen, op basis van argumenten zoals “die straat zou 30 cm breder moeten zijn, dus we kunnen geen fietspaden aanleggen”? Aan jouw generatie van aan zichzelf denkende politici is het te wijten dat onze generatie, die niet bang is voor verandering, nog jaren achterop zal hinken. De gevolgen van je kortetermijnbeleid van een ‘status quo’ zal een desastreus effect hebben op ons, burgers, en jouw, ja Alain, jouw stad.