Sire, er zijn geen Staatsmannen en -vrouwen meer, enkel buigers / by Kwinten Lambrecht

bring

De verbreding van de Brusselse Ring is een feit. Weer een maatregel die het de hardwerkende Vlaming mogelijk maakt om gemakkelijker en sneller Brussel binnen én buiten te geraken. Voor de anderen wordt het makkelijker om wat extra plankgas te geven en de fijne roetdeeltjes over Schaarbeek en de Woluwe's te sprenkelen. Kortom de Vlaamse regering speelt met levens, met groen en met het lot van de Brusselaar. Ze waakt als alwetende excellentie met scepter over de duurzame toekomst van de Hoofdstad. Door toe te geven aan de eis van automobilisten worden andere, duurzame investeringen zoals grote parkings buiten de stad, openbaar vervoer synergiën tussen het Vlaamse land en Brussel enzoverder op de lange baan geschoven. Of dacht je nu echt dat we kilometerheffingen gaan invoeren nu we meer wegen aanleggen, dat zou uit Vlaams standpunt een domme 'investering zijn'. Nee, 380 miljoen euro gaan we door asfalt draaien. Toekomstvisie, daar ontbreekt het hier nog steeds aan. Kijk naar initiatieven zoals Bikes vs. Cars bijvoorbeeld, waarbij door mensen over de hele wereld net de omgekeerde transitie wordt gemaakt. Of kijk naar 'derdewereldstad' Bogota dat volop inzet in openbaar vervoer. De wereld op z'n kop!

Misschien moeten we de Wetstraat ook verbreden, aangezien die ook altijd vaststaat, fietspaden genoeg om te verwijderen!

Sire, er zijn geen Staatsmannen en -vrouwen meer, enkel buigers.

Bij deze een kleine ode aan Hilde Crevits (24/10/13, De Morgen) door Hugo Camps:

Hilde Crevits wordt alom ingejubeld als coming lady van CD&V. Er zou haar in West-Vlaanderen een plebisciet à la Yves Leterme te wachten staan.
Sommigen zien haar als nieuwe minister-president van de Vlaamse regering.

Hilde wie?
De betere kleuterleidster, is de eerste gedachte die opkomt. Altijd lacherig en stoeierig. Het vrolijkste gansje. Maar beleid?
Niet dat het is opgevallen.
Ik hoorde haar op televisie opsnijden over meer dan 700 kilometer snelweg die ze de voorbije jaren had aangepakt. Nog net geen biljartlaken, maar veel scheelde het niet.
De trots van een betonprinsesje voor de eeuwigheid.
Zeg dat tegen ons, sukkels van weggebruikers. De mobiliteit in Vlaanderen is een bittere farce. Geen doorkomen aan. Noord-zuid, oost-west: uren fileleed. En dan de staat van bruggen en wegen - karrensporen zijn comfortabeler.
Zelf noemde ze de introductie van spits- en weefstroken tussen Brussel en Leuven een chef-d'oeuvre. We hebben het dan over een kilometer of dertig.
Hoe armzalig wil je als minister zijn?
Over het Oosterweeldossier had de populaire bewindsvrouw niets te melden. Behalve dan dat ze graag het bestaande consortium aan het werk zou houden.
Niet erg delicaat.
Alles aan mevrouw Crevits is perceptie. Haar schwung, haar beleid, haar fiets, haar humor.
Boegbeeld?
Alleen in gehuchten zonder wegennet.