Een must voor Brussel / by Kwinten Lambrecht

De Fietsersbond vroeg me om voor hun nieuwsbrief een korte column te schrijven over fietsen in Brussel. Hieronder vind je het resultaat.

Als je vaak in Brussel komt, of je woont er zoals ik, zal het je misschien niet verbazen: dit is na Milaan de meest dichtgeslibde stad van Europa. Het drukke autoverkeer heeft enorme implicaties op de gezondheid van Brusselaars, maar ook op de reistijd in de binnenstad. De fiets is voor beide problemen de ideale oplossing: wie fietst helpt zichzelf en andere Brusselaars aan een betere gezondheid en is meestal op de snelste manier van Schaarbeek naar Elsene.

Als fietser in Brussel voel ik me vaak erg klein. Fietsethiek zoals we die in Nederland kennen is er niet: auto’s rijden te snel, chauffeurs zien je vaak niet of gaan je in het ergste geval verbaal of fysiek te lijf.

Enerzijds speelt infrastructuur hierbij een grote rol, aangezien fietsers in Brussel meestal dezelfde weg moeten delen met automobilisten. Anderzijds moet die fietsethiek er écht komen vooraleer mensen het zadel op durven te springen. En dat doe je door drastisch in te grijpen. Steden die succesvol en modern willen zijn moeten de auto durven uitwuiven. De stad is aan de mensen.

Laat je intussen niet afschrikken. Dichtgeslibd of niet, de fiets is en blijft hét vervoersmiddel om een stad te ontdekken. Brussel pluis je uit door de ene straat omhoog te rijden, de andere straat naar links te draaien, en dan weer een park door, om uiteindelijk terecht te komen in een andere wereld die er zowel kan uitzien als een dorpje in de Provence maar evengoed als een hippe buurt in Berlijn.

Op je stadsfiets of mountainbike adem je, ruik je de stad. Op een Villo! of een Blue-bike zie je, beleef je de stad. Laten we Brussel tonen dat 'fietser' geen ideologisch geladen begrip is, maar een absolute must voor een betere toekomst.