Markt of stenen woestijn? LAMBYK reageert / by Kwinten Lambrecht

Dit is een reactie op het opiniestuk van Els Ampe op Brusselnieuws.

Over de invulling van pleinen heb ik eigenlijk niets te zeggen. Een Faro in de hand op een gezellig pleintje, dat kan geen kwaad. Ook het Pop-Up restaurant van VTM is op zich geen slechte zaak, zolang het de bewoners maar niet hindert. Het zal TV-kijkend Vlaanderen misschien zelfs deugd doen om wat good news uit de hoofdstad te zien. Want wat ze over Brussel te zien krijgen, is niet altijd even fraai. Ja ja, we leven nog!

Nu, de definitie van een plein is voor mevrouw Ampe nog niet helemaal duidelijk. Zoals ik al aangaf in een eerdere post zijn de meeste pleinen in Brussel centrum simpelweg géén pleinen. Het zijn parkings waar, ten pas en ten onpas, auto's op geparkeerd staan. Een heuse blokkade voor de zogezegde commercialisering van de Brusselse pleinen. En wat wordt er gedaan om "de roep naar openbare ruimte" te eerbiedigen? Niets, want de parkings blijven bestaan. Kijk naar de Zavel bijvoorbeeld, wat voor een prachtig plein zou dat niet zijn! Laura J, toeriste uit Londen, denkt er het hare van:

"There is no square as such", zo vat je de hele problematiek eigenlijk samen in één zinnetje: we hebben in Brussel te maken met pseudo-pleinen. De pleinen, die vaak 'beveiligd' worden door paaltjes die omlaag kunnen, maak je zo open met een simpele tang uit de IKEA.

In de tekst op Brusselnieuws haalt Ampe ook de stenen woestijn van de Zuidmarkt aan. Niemand houdt het stadsbestuur tegen om eens werk te maken van een heraanleg van de ingang van Brussel, waar dagelijks duizenden toeristen aankomen met de Thalys, Eurostar of trein uit Zaventem. Wat meer groen zou niet misstaan. En als we dan toch bezig zijn over de invulling van een plein: de Zuidmarkt hoe die er nu aan toe gaat is een pure schande, een plastiek zakken festijn, het zoveelste aanvaarde stort van Brussel.

Met de Zuidfoor slaat Ampe pas echt de nagel op de kop van haar eigen tegenspreken. De Zuidfoor, dat fenomeen dat de hele zomer plaatsvindt op de strook tussen het Zuid en de Anderlechtsepoort, is een ketting van geprivatiseerde ruimte. Niets is uiteraard minder waar, want de overige 11 maanden van het jaar wordt deze 'ketting' een parkingketting (ja ja, nog parking) waar zonder compromis gratis wordt geparkeerd en gesluikstort. Die ene keer per jaar, dan lukt het wel om er een heus feest van te maken! Indien we politici hadden die een écht stadsproject voor ogen hadden was er lang werk gemaakt van dit stukje no man's land, de bron van tristesse, waar kindjes tussen 4 of 5 baanvakken een voetbalkooi ter beschikking hebben en puffend tegen geroeste ballustrades mogen trappen.

Proficiat.