voedselverspilling

Het verschil tussen de markt en de markt by Kwinten Lambrecht

De markt

zuidmarkt.JPG

"Markt met de geur van het Middellandse Zeegebied: fruit en groenten, vlees en vis, kruiden en specerijen, textiel, schoenen en allerhande accessoires.Je hebt wel een hele voormiddag nodig om deze enorme grote markt te zien: een andere wereld en exotisme gegarandeerd!" - VisitBrussels

Hoewel de Zuidmarkt aangenaam en gezellig aanvoelt is de ravage achteraf niet te overzien. Marktkramers komen er letterlijk elke zondagochtend alles uit de kast halen tot de diensten van NetBrussel het zooitje naar gewoonte komen opruimen.

Een afschaffing van het gebruik van plastiek zakjes zou al een goede start kunnen zijn om het probleem aan te pakken. Maar ook de mentaliteit van de marktkramers zelf, die zich koning te rijk wanen, moet worden aangepakt; moedig mensen aan met kortingen als ze een hebruikbare (linnen) zak meehebben, ruim zelf je zootje op en vooral heb respect voor de buurt waar je 'kraamt'.

... en de markt

Een héél ander verhaal én uitzicht vinden we in de Huidevetterstraat (Marché des Tanneurs), 500 meter verderop. In deze hub worden van woensdag tot vrijdag (11:30-18:00), zaterdag en zondag (10:00-16:00) groenten, fruit en andere producten (sappen, olie, peulvruchten, kazen en charcuterie) verkocht. Mensen komen met de fiets of te voet en nemen hun eigen zakken en dozen mee. Voor de luierikken zijn er kartonnen dozen voorzien. Mensen hebben respect voor het materiaal, de producten en de grond.

Nog belangrijker: de producten hebben ongeveer dezelfde prijs als die van op de Zuidmarkt.

En de intrinsieke prijs (ethiek, kwaliteit)? Die is veel hoger!

Slim met afval by Kwinten Lambrecht

EWWR.jpg

Ja, beste mensen u leest het goed! We gaan deze week volop ons afval verminderen, of daar zijn we althans met z'n allen ook mee bezig!

Leefmilieu Brussel geeft alvast enkele tips die kunnen helpen om je afval geen week, maar een heel jaar te verminderen. Via een leuk, maar jammer genoeg onhandig, systeem kan je aangeven hoe jij je afvalproductie drukt en kan drukken, klik hier.

Maar, elke Brusselaar was vorig jaar goed voor zo'n 325 kilogram afval (in Vlaanderen 513 kilo per persoon), en doe daar voedselverspilling bovenop. Heel wat verloren kilo's zijn vooral te wijten aan de producent; er worden veel te veel verpakkingen gebruikt, mensen kopen onnodige producten zoals flessenwater, er zit meestal te veel in één verpakking enzoverder.

De consument moet daarom 'gestuurd' worden in zijn gedrag. Als ik het Brusssels Gewest tips mocht geven; ik zou het wel weten!

  • Creëer 'wijkcompostcentra': maak een lidkaart aan, breng je organisch afval binnen en kom na een bepaalde tijd terug voor een gratis zak potgrond.
     
  • Schaf plastiek zakken af in winkels en verplicht mensen om een linnen tas mee te nemen bijvoorbeeld, of een kartonnen doos. Heel wat steden in de VS zijn zelfs voor op ons, dat bewijst een recent verschenen artikel.
     
  • Voorzie niet enkel treinstations van vier verschillende vuilbakken (om te recycleren) maar voer deze ook op straat in.
     
  • Begin bij de basis; in de sportclub, de muziekschool, de scouts, wherever. Verplicht die instanties om een blauwe zak te hebben en een gele zak. Het is toch niet meer van deze tijd dat zweetdoekjes en lege flessen water in dezelfde vuilnisbak terechtkomen? Onder andere daar moet het gebeuren!
     
  • Raak mensen op hun pijnlijkste punt: de portefeuille. Sensibiliseer en leg uit hoeveel geld je kan besparen als je X aantal minder vuilniszakken per jaar gebruikt. Maak mensen bewust van het economische aspect, als ze het ecologische niet begrijpen. Oh, en elke ton verwerkt restafval kost 100 euro - vorig jaar werd in Brussel 150 000 ton restafval verwerkt.
     
  • ...
     

Ik zou zo verder kunnen gaan, genoeg creatieve ideëen om mee aan de slag te gaan.

De verontwaardiging: voedselverspilling by Kwinten Lambrecht

Voedselverspilling, het thema komt elk jaar weer terug in de media, net zoals de berichtgeving over de eerste sneeuw of de eerste schooldag. Met heel wat treurnis en onbegrip komen de verscheidene media-outlets dan opdraven, zelfs het duidingsprogramma Terzake wijdde er een kort stukje televisie aan. Maar zoals het een goede nieuwsmanager betaamt zit die natuurlijk al in haar of zijn hoofd met het volgende prangende onderwerp en wordt er de dag erop al niet meer over gesproken. Het zou naïef zijn om te denken dat de media het gehele probleem gaan oplossen. Hoewel ze een permanente educatieve rol zouden kunnen spelen (in marketing termen retention marketing), zijn de grote boosdoeners de producenten en supermarkten. De opvoeding die we als consument krijgen is werkelijk gevaarlijk. We worden geterroriseerd door houdbaarheidsdata (te verkopen tot, te eten tot? en veel te grote verpakkingen, maar ook door de perfecte schoonheidsidealen van groenten en fruit. Vroeger en zelfs nu nog betrap ik er mijzelf op dat ik mijn neus ophaal voor een iets bruinere banaan of een peer die een deukje heeft gekregen. Het ideaal wordt er dus ingepompt door de grote bedrijven waar we onze inkopen doen; de worteltjes hebben dezelfde maat, de appeltjes blinken, het brood heeft geen nare vorm, kortom alles ziet er goed uit voor het oog, maar smaakt eigenlijk helemaal hetzelfde in de mond. Volgens cijfers van de Europese Commissie wordt per jaar 90 millioen ton (90 000 000 000 kg) vers voedsel verspild. De Commissie bevestigt de eerdere hypothese dat het inderdaad de fabrikanten zelf zijn die zich aan de grootste verspilling vergrijpen:

Bron: http://www.europarl.europa.eu/news/nl/news-room/content/20120118IPR35648/html/EP-roept-op-tot-strenge-maatregelen-om-voedselverspilling-in-de-EU-te-halveren

Bron: http://www.europarl.europa.eu/news/nl/news-room/content/20120118IPR35648/html/EP-roept-op-tot-strenge-maatregelen-om-voedselverspilling-in-de-EU-te-halveren

Volgens de cijfers kan 60% (een besparing van circa 560 euro per huishouden) van de totale verspilling door huishoudens worden teruggedrongen, Brussel Leefmilieu maakte hierover een nuttig boekje, hier te downloaden.

Iedereen kan natuurlijk zijn kleine steentje bijdragen door bijvoorbeeld geen voorverpakte groenten en fruit te kopen, geen al te grote inkopen te doen en uiteraard je inkopen te gaan verzamelen bij een lokale handelaar of markt. Meestal gaan dergelijke producten minder stadia door vooraleer ze bij de consument terechtkomen, en wordt een kromme komkommer niet als 'vies' beschouwd (iets waar ze bij FareShare mee bezig zijn). Dit kan bijvoorbeeld bij La Tricoterie of Les Ateliers des Tanneurs.