Bruxelles

Beste Els... by Kwinten Lambrecht

Dit is een gastbijdrage door Hannes Nolf.

Els,

Laten we gewoon concluderen dat iedereen die  regelmatig binnen de vijfhoek van Stad Brussel wandelt, fietst of met de auto rijdt er in de afgelopen zes jaar heeft kunnen zien dat er niets gebeurd is voor de fietser in Stad Brussel.

Daar heeft geen fietser, appontwikkelaar, kritische burger, autobestuurder of ééndagstoerist geen kaartje, open date of promotiepraatje voor nodig.

Of zie ik het verkeerd Els?

Eigenlijk moest je in deze zes jaar helemaal niet zoveel doen om klaar (en trots) te zijn voor de verkiezingen van aanstaande 14 oktober. Visie, daadkracht en resultaat zijn Brusselaars immers niet gewoon in deze stad.

Je had enkel het geld moeten gebruiken die je van het Brusselse gewest kreeg om vanaf de Kapellekerk op de Keizerslaan naar de Kunstberg en het centraal station tot aan de Wetstraat, aansluitend op de binnenring een verhoogd en afgescheiden fietspad moeten aanleggen. Ongeveer anderhalve kilometer.

Dan had je alvast één grote fietsas binnen de vijfhoek gecreëerd, en had je kunnen uitpakken met je visie op mobiliteit en fietsen in de stad.

Aan de voetgangerszone hoefde je helemaal niets te doen, daar zorgt de Federale Regering via Beliris immers voor. Een cadeautje aan Stad Brussel, gratis en voor niets.

Had je echt wat geld uitgetrokken voor de fietser, dan lag er nu al een afgescheiden en verhoogd fietspad van het kanaal via de Dansaertstraat tot aan de Beurs. Slechts 650 meter, maar direct resultaat en een tweede grote fietsas door de vijfhoek. Het zou toen al niet meer stuk gelopen zijn!

Moest je in de afgelopen zes jaar echt een visie voor de fiets hebben gehad, dan had je fietsers een afgescheiden fietspad kunnen geven op de Handelskaai vanaf de ring tot aan de Varkensmarkt en verder via de Léon Lepagestraat tot aan de Dansaert.

Kers op de taart zou de aanleg van een verhoogd en afgescheiden fietspad met brede voetpaden op de  Zuidstraat kunnen geweest zijn. Liefst verkeersvrij, zoals je initieel gepland had. De Zuidstraat sluit aan de ene kant perfect aan op de voetgangerszone en aan de andere kant op het Zuidstation via de Stalinggradlaan. Een heuse fietsas!

Els, had je één echt fietspad in die lange zes jaar kunnen verwezenlijken, dan had niemand je kwalijk genomen dat je enkel hier en daar eens je verfborstel hebt boven gehaald en een fietspad of kleurrijk zebrapad hebt gemarkeerd of herschilderd.

Jammergenoeg koos je ervoor om niets voor de fiets te doen en je door een wesp gestoken te voelen als burgers of een kritische journalist je vraagt om je 26 kilometer aan fietspaden.

Gelukkig zijn er binnenkort verkiezingen en kan iedereen opnieuw kiezen. Maar maak ons alsjeblieft niets wijs.

Veel succes.

We krijgen fietspaden op de Kleine Ring! by Kwinten Lambrecht

Fietspaden aan de Hallepoort.

Fietspaden aan de Hallepoort.

Er komen fietspaden op de Kleine Ring, en op 8 zones dan nog wel. De Brusselse Regering is het (eindelijk?) eens geraakt met de Burgemeesters over een lang fietspadennetwerk over de gehele Kleine Ring. Een heuglijke gebeurtenis uiteraard voor alle Brusselaars, laat dat duidelijk zijn. Want iedereen wordt er beter van. BRUZZ belde me hierover te babbelen en hieronder kan je het interview opnieuw beluisteren. Bedankt aan Melina Verbeeck voor de fijne babbel!

Schepen van Sport, Senioren en Status Quo by Kwinten Lambrecht

Alain Courtois

Dit artikel werd initieel in het Engels geschreven. Bedankt aan BrusselBlogt voor de vertaling!

Cher Alain, beste Alain,

Kijk hoe je daar staat, dapper op een stuk niemandsland tussen dieseldampen. Goed gedaan, je haalde de kranten met een mooi citaat waarin je aankondigt dat je de aanleg van fietspaden op de gevaarlijke Franklin Rooseveltlaan zal blokkeren, zelfs met eigen lijf als het zou moeten.

Ik zal eerlijk tegen je zijn, cher Alain. Ik heb het gehad met politici van jouw generatie. Je bent van dezelfde angstgeneratie als de ‘Brexiteers’ en Trump-stemmers onder ons: conservatief, tegen verandering en je verandert vlot van mening als het je persoonlijke belangen dient. Je maakt gebruik van angst als een argument om de vooruitgang tegen te gaan.

Je bent een sportfan, gezien je vorige functie bij de Belgische Voetbalbond, maar je wil niet dat mensen de fiets gebruiken om te bewegen en gezond te blijven? Je wil, en ik citeer, ‘doorstroming van het verkeer’ in Brussel? Je bent de schepen van Sport van de Stad Brussel, maar je wil niet dat mensen actief bewegen? Wat is je agenda, Alain?

Ik zie dat je ook schepen van Senioren bent. Misschien zijn zij meer ontvankelijk voor je verklaringen over ‘de invasie van de fiets’ en ‘het pesten van auto’s’? We hebben allemaal opgemerkt op je beruchte Facebook-pagina dat je seniorenfans juichen voor jou en je stoere taal: ‘Stuur die Flamand (bedoeld is minister van Mobiliteit Pascal Smet, nvdr) terug naar waar hij thuishoort!’, ‘Is hij nog steeds ziek?’, ‘Goed gedaan Alain!’ Je scoort punten voor je kiezers, Alain, goed gedaan.

Cher Alain, laten we proberen om een nder argument te gebruiken. Wat is jouw mening over de gevolgen van het autogebruik in onze, jouw stad? Hoe zit het met de longen van jou, onze kinderen en kleinkinderen? Verdienen ze bruine vloeistoffen in hun longen omwille van de doorstroming van het verkeer? Veel steden om ons heen, niet ver van ons vandaan, benaderen tegenwoordig de openbare ruimte, mobiliteit en leven in de stad op een heel andere manier. Academici, visionaire burgemeesters, onderzoekers, burgers over de hele wereld streven naar een betere stad. Waarom? Omdat we graag wonen in steden, niet autorijden. Met dank aan politici zoals jij zal Brussel nooit het goede voorbeeld kunnen geven, maar is het gedoemd tot een jarenlange achterstand.

Cher Alain, hoe is het mogelijk dat jij en je 18 collega’s in de andere Brusselse gemeenten holistische plannen kunnen blokkeren of vernietigen, op basis van argumenten zoals “die straat zou 30 cm breder moeten zijn, dus we kunnen geen fietspaden aanleggen”? Aan jouw generatie van aan zichzelf denkende politici is het te wijten dat onze generatie, die niet bang is voor verandering, nog jaren achterop zal hinken. De gevolgen van je kortetermijnbeleid van een ‘status quo’ zal een desastreus effect hebben op ons, burgers, en jouw, ja Alain, jouw stad.

Les 6 mythes sur le piétonnier démystifiés by Kwinten Lambrecht

Le « piétonnier » sera sans nul doute le mot bruxellois de l'année 2015, et probablement aussi celui de 2016 et 2017. Pas de « tax shift » ou de « logiciel de triche » pour nous. Non, parlons plutôt du « Piétonnier » ! La décision a finalement été prise en juin de cette année : une partie de la ville serait enfin rendue à la population. Cette lueur d'espoir dans le nuage de particules fines bruxellois fut rapidement assombrie par du bourrage de crâne et, par-dessus tout, des rumeurs alarmistes. Même de la part de membres de la coalition comme Marion Lemesre, qui plaidait récemment, tant qu'on était quand même occupé, de rouvrir à la circulation la Rue du Midi et l'esplanade à la Gare Centrale. If there's a God, please, give us bright and visionary politicians...

Retour sur les rumeurs alarmistes à propos du Piétonnier. Au cours des derniers mois et dernières semaines, j'ai bien tendu l'oreille et je suis parvenu à une (première) collecte de mythes. Je les ai résumés pour vous ci-dessous.

Cet argument est avancé par de nombreux critiqueurs du Piétonnier pour démontrer l'inutilité de « la chose ». Que faire de tout cet espace public maintenant ? Le recouvrir, ou le supprimer et en faire un grand parking ? La pluie fait partie de ce pays, mais cela signifie-t-il que toutes les places doivent y croire ? Pas question ! La pluie sonne mieux sur les arbres que sur la peinture des voitures.

pietonnier1.jpg

Sérieusement ? Le centre de Bruxelles regorge de parkings, souterrains et en surface. En outre, nos politiciens ont même veillé à ce que l'on puisse se garer gratuitement partout à partir de 18h ; ce qui rend le stationnement dans un garage souterrain totalement inutile ! Soyons un peu sérieux : le stationnement ne pose aucun problème pour les amateurs de voiture : autour de la Monnaie, il y a deux parkings, à De Brouckère, vous avez deux parkings, vous en trouvez sur le boulevard Anspach, à Rogier, Arts-Loi, à la Gare du Midi... et ainsi de suite ! Vous pouvez même vous stationner jusqu'au début du Piétonnier, et si vous êtes suffisamment discret, vous pouvez même stationner votre voiture au café OR dans la rue Orts. 

Plusieurs études indiquent que les cyclistes et les piétons dépensent plus d'argent par tête que les automobilistes, par exemple. Les coûts sont calculés sur la consommation de carburant, le parking, le temps perdu dans les embouteillages, etc. En outre, les cyclistes et les piétons sont moins liés par le temps. Donc, chers commerçants, réfléchissez un peu : est-ce que ces 30 à maximum 40 places de parking supplémentaires devant votre porte font une grande différence ? Je ne pense pas. Une bonne communication, en revanche, oui. 
Beaucoup dépend aussi de la politique : les gens doivent être « poussés » dans une direction donnée - à savoir la direction de la mobilité douce.

Non, les Bruxellois sont sales. Et ils aiment particulièrement le montrer dans les espaces publics. Si vous habitez à Bruxelles, vous connaissez la maladie du déversement illégal d'ordures de cette ville. Des déchets sont déversés à tout moment et en tous lieux, et il en va de même sur le Piétonnier. Mais il y a du changement en vue : Bruxelles-ville a fait de son mieux pour installer davantage de sacs poubelles et nous avons même des « poubelles intelligentes » ! 

Pour bon nombre de personnes, le Piétonnier n'est qu'une rue fermée. Pour d'autres, c'est un début ; pour les politiciens visionnaires, c'est le moment de créer une nouvelle structure urbaine, avec l'être humain comme point central. De très nombreuses villes ont oublié que la forme la plus efficace pour se déplacer existe depuis la nuit des temps : marcher, courir, ramper, flâner. Concevez vos villes en fonction de cette propriété et vous obtiendrez une toute nouvelle dynamique.

En outre, le Piétonnier est un lieu de rencontre, une agora indispensable dans une ville rapide où tout le monde vit ensemble mais ne se regarde plus. C'est un lieu pour le sport et le jeu, pour le débat, pour un rendez-vous...

Le piétonnier a aussi quelques effets secondaires très importants : la qualité de l’air s'est, par exemple, beaucoup améliorée sur le boulevard Anspach, et on y entend à nouveau les oiseaux gazouiller...

J'entends souvent ce reproche. Comparez cela à la construction d'une maison après la première semaine : « j'aimerais bien une nouvelle maison, mais pas dans ce trou ! » Cela ne se dit pas non plus, n'est-ce pas ? Non, c'est le produit final qui importe !

Verkeersonveilige zones van Brussel: de rode draad by Kwinten Lambrecht

Het opzoekingscentrum voor de Wegenbouw, Espaces Mobilité en het BIVV hebben zonet een studie gepubliceerd die de meest verkeersonveilige plekken van Brussel in kaart brengt. En die plekken zien er zo uit:

12185580_1118212361536354_6760691508318447728_o.png

De gevaarlijkste hotspot van Brussel is de Fonsnylaan: proficiat aan Vorst, het Gewest, en alle andere betrokken partijen voor deze mooie prijs! Ik schreef hier meer dan twee jaar geleden al een stukje over, de 'Fonsny ramp' genaamd. Hoewel ik niet verwacht dat door een blog post van een average Brusselaar er plots dingen veranderen, toont dit vanuit het gebruikersstandpunt aan dat er wel degelijk een groot probleem is. Verder zien we nog enkele toppers zoals de Bockstaellaan, Leuvensesteenweg, Bergensesteenweg, Poelaertplein,... Wat vertelt dit over over onze stad, over ons Gewest?

Onevenwichtigheid als rode draad

Brussel is een puik voorbeeld om aan te tonen dat de balans tussen zachte weggebruikers en de auto totaal zoek is. We hebben geweldig lange en brede boulevards, zoals die op het kaartje mooi beschreven staan, tunnels, parkings op pleinen, enzoverder. Alsof dat niet genoeg is wordt de publieke ruimte'beveiligd' door duizenden paaltjes die voorkomen dat de auto haar expansie verderzet over trottoirs, voetpaden en fietspaden - wat in de meeste gevallen aardig lukt. De blog Destroy BXL, stelt trouwens de inbreuken tegen deze beschermengels vast; wat als daar een mens had gestaan in plaats van een paal? 

destroy.jpg

Die onevenwichtigheid in de publieke ruimte, die expansie, vertaalt zich ook in de oplegging van een snelheidsideologie: Brusselaars zijn niet bang van een straatrace, Brusselaars die op een fiets zitten of te voet oversteken wel.

Het toeval wil net dat op de meeste van deze plekken snelheid geen issue is, dit zijn lanen met twee, drie, vier rijvakken waar chauffeurs het beste van zichzelf mogen geven, nadat ze minutenlang voor het rood licht hebben moeten staan om die verdomde voetgangers te laten oversteken. Het zijn plekken waar voetgangers en auto's die dienen af te slaan tegelijkertijd 'groen' krijgen. Het zijn straten met in het beste geval fietssuggestiestroken. Het zijn de stadssnelwegen.

Brusselaars zijn niet bang van een straatrace, Brusselaars die op een fiets zitten of te voet oversteken wel.

Oplossingen

Touring zal het misschien niet graag horen, maar we zullen het met minder auto's moeten doen. In een stad die gemaakt is op maat van de mens (+ 1.200.000 Brusselaars nu toch al) heeft de brullende auto geen plaats meer. Vandaar dus nogmaals een oproep voor meer transitparkings en minder publieke ruimte voor de wagen op straat. Maak desnoods de openbare parkings (openbaar sic. ze worden uitgebaat door de privé) goedkoper voor bewoners of stel bedrijvenparkings open.

Een tweede voor-de-hand-liggende oplossing is repressief optreden; gebruik de camera's die ooit zullen worden aangewend voor rekeningrijden als controleorgaan voor zondaars, hardrijders en haal ze uit het verkeer. Want zeg nu zelf, hoe vaak heeft de politie uw rijbewijs al eens gecontroleerd?

Ten derde mag Brussel het tweede Leuven worden, zeker niet qua sfeer en gezelligheid (god no!) maar wel qua flitscamera's. Indien je er te hard rijdt vliegen de flitsen er je om het hoofd, een echte strobo-autostrade als het ware. Flitsen werkt. Bang maken werkt. In Zweden bijvoorbeeld bestaat er het 'Vision Zero' programma: iedereen die te snel rijdt wordt onherroepelijk beboet. Zweden staat vol flitspalen. Ter informatie: de hele Brusselse vijfhoek is een zone 30. Stel je voor!

Infrastructuur moet de vierde boosdoener worden voor de wagen. Snelheidsheuvels, een slalom hier en daar, zelfs paaltjes om het verkeer te beletten nog verder uit te wijken dan het al doet. Het kan allemaal helpen.

Zelf nog ideeën? Het is wachten op een concrete uitwerking van een "Masterplan ter bescherming van de Brusselaar".