voetgangerszone

5 communicatietips voor handelaars in de voetgangerszone by Kwinten Lambrecht

Ik schreef een artikel in het Engels over de 5 tips voor handelaars 'in case of pedestrianisation'. BrusselBlogt.be was zo vriendelijk om deze post te vertalen. Je vindt ze integraal hieronder! Ik kwam trouwens ook op radio BRUZZ om de vijf tips nog wat verder toe te lichten.


Talrijke handelaars geven de nieuwe voetgangerszone in Brussel de schuld van hun dalende inkomsten. De piétonnier wordt vaak gepercipieerd als het apocalyptische monster dat Brussel de dood in jaagt. De waarheid is dat we geconfronteerd werden met de ‘lockdown’, de aanslagen, een veel lager aantal toeristen dan gewoonlijk, enzovoort. Vanuit communicatiestandpunt is de Stad Brussel er duidelijk niet in geslaagd om te voldoen aan de verwachtingen van veel Brusselaars en handelaars. Het lijkt alsof er geen communicatieplan aan het project voorafging en dat breekt ons nu zuur op.

De handelaars zijn erg ontevreden. Dat is gedeeltelijk te begrijpen, maar ze hebben ook zelf de verantwoordelijkheid om te communiceren over de metamorfose in het centrum van Brussel. Stel je voor dat ik een webshop opende zonder reclame te maken via sociale media en Google Adwords? Ik zou binnen enkele weken failliet zijn.

1. Glimlach

Er heeft zich een belangrijke verandering voorgedaan in je regio, je stad? Glimlach! Laat je klanten zien dat je het project ondersteunt. Deel bloemen uit op de dag van de grote opening en leg aan je trouwe klanten uit hoe ze hun favoriete winkel gemakkelijk kunnen bereiken.

2. Klaag niet

Wat is er vervelender dan mensen die over alles de hele tijd klagen? Blijf positief.  Ga op zoek naar oplossingen samen met de Stad Brussel (die een enorme fout heeft begaan om helemaal niet effectief te communiceren over de voetgangerszone). Maar laat je niet meeslepen door haat en woede, omdat je daarmee mensen zult afschrikken.

3. Denk visueel

Maak een folder om uit te leggen wat er gaat veranderen of wat er veranderd is in het gebied. Geef je etalage extra zichtbaarheid door uit te pakken met een aantal leuke slogans of zinnen zoals  ‘De coolste T-shirts van #pietonnierbxl’.

4. Geef aanmoedigingen

Betaal het parkeerticket van je klanten terug. Waarom zou je niet proberen om het kortingsbonnetje te voorzien van het logo van je winkel, zodat je klanten je zullen herinneren? Een vorm van partnerschap kan gemakkelijk opgezet worden met parkinguitbaters. Als alternatief kun je de mensen die komen met de fiets of het openbaar vervoer een korting van 5 à 10 procent geven op hun aankoop.

5. Investeer in digitale communicatie

Een investering van 100 euro per maand in betaalde reclame kan al het verschil maken. Adverteer naar je (potentiële) klanten hoe ze je kunnen bereiken en verspreid positieve vibes via sociale media en Google Adwords. Een minimale inspanning kan je helpen om je omzetcijfers weer te doen stijgen. Kledingzaak Privejoke levert bijvoorbeeld uitstekend werk op dat vlak. Het is de enige handelszaak in het centrum waarvan ik al advertenties zag passeren.

Extra: Vraag het aan je collega’s

Vraag handelaars in andere delen van de stad wat ze hebben ondernomen toen hun straat werd omgetoverd in een voetgangerszone. De Grasmarkt is bijvoorbeeld al meer dan vier jaar autovrij nu, en de winkels doen er gouden zaken. En hoe zit het met handelaars uit andere steden, zoals Gent en Namen? Wat hebben ze gedaan om te anticiperen op het voetgangersgebied?

De loopgravenoorlog pro/contra Piétonnier moet stoppen. Het is tijd voor handelaars, burgers én het stadsbestuur om aan één zeel te trekken en om de negatieve beeldvorming te veranderen van het project dat de kwaliteit van ons leven zal doen toenemen. Klagen zal ons alleen maar minder aantrekkelijk maken!

Leve de circulatie, adieu voetgangerszone? by Kwinten Lambrecht

Voor vele sporadische bezoekers van Brussel centrum is het misschien nog niet helemaal duidelijk maar de ‘nieuwe’ voetgangerszone wordt onder de voet gereden door auto’s die fout parkeren en de zone zelfs als transit gaan gebruiken. De Piétonnier is één grote kaas met gaten geworden. 

Het is opmerkelijk dat er bij de start van de voetgangerszone (eind juni) dagelijks vele politiecontroles waren in en rond het Beursplein. Na Winterpret verdwenen ze, vervangen door auto’s die ook na 11u (deadline voor leveringen) de voetgangerszone doorkruisen.

De Ortsstraat - hier kunnen auto's makkelijk door.

De Ortsstraat - hier kunnen auto's makkelijk door.

De Stad Brussel helpt niet. Het verwijderen van de bloembakken aan de Ortsstraat zette de deur open voor de autodruk vanuit de Dansaertstraat.  Daarnaast is het vanuit het Sint-Goriksplein een koud kunstje om tegen de richting in naar de Beurs te rijden én als je een beetje handig bent zelfs naar de Arteveldestraat. De Zuidstraat en alle zijstraten zijn géén voetgangerszone. Hier wordt geparkeerd en vanuit dit niemandsland rijden de auto's dan ook richting Beurs. Dit is ook het geval voor de Plattesteen, waar heel wat voertuigen rondzwerven die er in se niets te zoeken hebben. Hieronder enkele sfeerbeelden:

Overcompensatie

Over de Maurice Lemonnierlaan werd aangekondigd dat ze terug in twee richtingen wordt getransformeerd, zodat er nu vanuit het Zuiden van de stad ook druk op de zone zal gezet worden. En, wat wordt er geschrapt: het fietspad of de busstrook? Eén ding is zeker: de zachte mobiliteit zal alweer verliezen.

Ondertussen verdween er een goede fietsverbinding naar de benedenstad in de Bisschopsstraat en werden er fietspaden weggehaald op de Adolphe Maxlaan richting Rogier – hier werd dwarsparkeren ingevoerd! Ook op de Wolvengracht is het ploeteren voor fietsers, tussen twee rijvakken. En de Asstraat? Ook daar werd het fietspad geschrapt in het voordeel van de auto.

Situatie op de Adolph Maxlaan - levensgevaarlijk. Foto via www.velodossier.be

Situatie op de Adolph Maxlaan - levensgevaarlijk. Foto via www.velodossier.be

Overcompensatie voor de handel in het nadeel van het algemeen belang is momenteel dé trend. Laat ons eerlijk zijn, het voorbeeld van de Adolph Max is frappant. De laan ligt op 40 meter van de drukbezochtste winkelstraat van België. Hoe kan het dat net zij minder klanten hebben, terwijl de overvloedige parkings in de buurt halfleeg zijn en de klant wel de Nieuwstraat kan vinden? Aan wie ligt het dan? Kreunt de Nieuwstraat onder de Piétonnier?

Masterplan

Afsluiten moeten we met een positieve noot. We zijn er eind juni 2015 op vooruit gegaan in Brussel. Er werd potentieel een enorme stap vooruit gezet inzake levenskwaliteit van de Brusselaar. Spijtig dat dezelfde Brusselaar nu moet vaststellen dat we al snel weer achteruit gaan. 

De ingrediënten voor een ‘goede’ voetgangerszone zijn redelijk eenvoudig:

  • voldoende visuele aanduiding door correcte en zichtbare verkeersborden 
  • obstakels met bloembakken of nadarhekken
  • duidelijke communicatie naar de bevolking toe 
  • zichtbare en doeltreffende politie die dit thema echt wel ten harte neemt en deze zone kan vrijwaren en afdwingen.

Een Masterplan voor Brussel dringt zich (alweer?) op. De Stad moet rekening houden met elke Brusselaar (ongeacht het vervoersmiddel) maar mag de finaliteit van haar mobiliteitsplan niet vergeten. Brussel is nog altijd bereikbaar genoeg met de auto. Diezelfde auto gebruikt Brussel genoeg als speelterrein. Nu is het tijd dat de Brusselaar op handen en/of voeten ook van die openbare ruimte kan genieten!

Het LAMBYK jaaroverzicht 2015 by Kwinten Lambrecht

Of het een mooi jaar was voor de Brusselse mobiliteit laten we nog even in het midden. Er zijn veel plannen aangekondigd en gesmeed, nu nog hopen op de uitvoering. Zonder twijfel was het 'openen' van de Piétonnier, of Brusselse voetgangerszone, een lichtpunt in de donkere en autogerichte geschiedenis van Brussel. Ik betreur ten sterkste dat de negatieve reacties die good news show overschaduwden. Verschillende politieke en institutionele actoren hebben hierbij hun onkunde qua communicatie bewezen, door op geen enkele gepaste wijze weerwerk te bieden. De staart intrekken omwille van electorale redenen en partijpolitieke oorlogjes, het wordt stilaan hét kenteken van de Brusselse politiek. Genoeg teruggeblikt, let's get down to business!

Het was een mooi jaar voor de statistieken van LAMBYK:

  1. 11.100 bezoekers
  2. 9.200 unieke bezoekers
  3. 14.400 page views

70% van de bezoekers bezocht LAMBYK via een vaste computer, 30% vanop iPad, iPhone, Android, ...

Maanden met het hoogste aantal bezoekers:

  1. December
  2. Oktober
  3. Juni

Het belang van social media voor LAMBYK is niet te overzien: maar liefst 42% van alle paginabezoeken kwamen via social media! Die 42% is makkelijk op te splitsen in 27% via Twitter en ongeveer 13% via Facebook en 2% via LinkedIn.

Meest populaire posts:

Op naar meer in 2016!

Ontkracht: de 6 Piétonnier-mythes by Kwinten Lambrecht

'Piétonnier' wordt zonder twijfel het Brussels woord van het jaar 2015, en waarschijnlijk 2016 en 2017. Geen 'taxshift' of 'sjoemelsoftware' voor ons. Neen, doe maar 'Piétonnier'! Eindelijk werd in juni van dit jaar de knoop doorgehakt: een deel van de stad zou eindelijk teruggeven worden aan de mensen. Snel werd dit lichtpuntje in de Brusselse stofwolk overschaduwd door stemmingmakerij en above all, bangmakerij. Zelfs van coalitiegenoten zoals Marion Lemesre, die er onlangs voor pleitte om de Zuidstraat en, waarom ook niet nu we bezig zijn, de esplanade aan het Centraal Station terug open te breken. If there's a God, please, give us bright and visionary politicians...

Terug naar de bangmakerij rond de Piétonnier. De afgelopen maanden en weken heb ik mijn oren goed gespitst en kwam ik tot een (eerste) verzameling van mythes. Hieronder vat ik ze flink voor u samen.

Dit argument wordt door menig Piétonnier-basher gebruikt om de nutteloosheid van 'het ding' aan te tonen. Nu, wat doe je dan met alle open ruimte? Overdekken, of afschaffen en er een grote parking van maken? Regen is nu eenmaal een deel van dit land, maar betekent dat dan dat alle pleinen er aan moeten geloven? No way! Regen klinkt mooier op bomen dan op autolak.

Seriously? Brussel centrum zit vol parkings, bovengronds en ondergronds. Bovendien hebben onze politici er zelfs voor gezorgd dat je overal gratis mag parkeren vanaf 18u; wat betalend parkeren in een ondergrondse garage zelfs helemaal onnodig maakt! Even serieus nu: parkeren is voor autoliefhebbers geen probleem: rond de Munt zijn er twee parkings, aan De Brouckère heb je twee parkings, op de Anspachlaan vind je er, aan Rogier, Kunst-Wet, het Zuidstation,... enzoverder! Je kan zelfs tot aan de bron van de Piétonnier parkeren, als je dat stiekem genoeg doet parkeer je je auto gewoon aan de café OR in de Ortsstraat. 

Meerdere onderzoeken wijzen uit dat fietsers en voetgangers meer geld uitgeven per capita dan bijvoorbeeld automobilisten. Kosten worden berekend op brandstofgebruik, parking, tijd verloren door in de file te staan enzoverder. Bovendien zijn fietsers en voetgangers minder tijdsgebonden. Dus, beste commerçanten, denk eens goed na: gaan die 30, hoogstens 40, extra parking plaatsen voor jullie deur het grote verschil maken? I don't think so. Goede communicatie, dat wel. 
Veel hangt natuurlijk ook van beleid af: mensen moeten in een bepaalde richting 'gepusht' worden - namelijk in de richting van zachte mobiliteit.

Neen, Brusselaars zijn vuil. En dat laten ze het liefst merken in de publieke ruimte. Indien je in Brussel woont ken je de sluikstortziekte wel van deze stad. Anytime, anywhere, wordt er vuilnis gestort en dat is op de Piétonnier niet anders. Maar er is hulp op komst: Brussel-stad heeft haar best gedaan om meer vuilnisbakken te plaatsen én we hebben zelfs 'Smart vuilnisbakken'! 

Voor velen is de Piétonnier zomaar een gesloten straat. Voor anderen is dit het beginpunt, voor visionaire politici is dit het moment om een nieuwe stadsstructuur te creëren, met de mens als middelpunt. Héél wat steden zijn vergeten dat de meest efficiënte vorm van bewegen al sinds mensheugnis bestaat: stappen, lopen, kruipen, slenteren. Design je steden op basis van deze eigenschap en je krijgt een hele nieuwe dynamiek.

Bovendien is de piétonnier een ontmoetingsplek, een broodnodige agora in de snelle stad waar iedereen wel met elkaar leeft maar naast elkaar kijkt. Het is een plaats voor sport en spel, voor debat, voor afspraak,...

De piétonnier heeft ook enkele secundaire, doch zeer belangrijke, neveneffecten: de luchtkwaliteit is er bijvoorbeeld fel op verbeterd op de Anspachlaan, en ook de vogeltjes hoor je er terug fluiten...

Dit verwijt krijg ik erg vaak te horen. Vergelijk het met een huis bouwen na week één: "ik wil graag een nieuw huis, maar niet in deze gegraven put!". Dat zeg je toch ook niet hé? Neen, het eindproduct is belangrijk.

snappa-1448887314.jpg

Wanneer verven niet volstaat by Kwinten Lambrecht

De Brusselaars zijn op de fiets gesprongen, niet massaal, maar toch meer en meer. Wanneer ik enkele jaren geleden alleen aan het rood licht stond, staat er nu toch meestal een fietsende heer of dame naast mij. We knikken, we glimlachen, de overlevingstocht gaat voort.

Oké Brussel is gevaarlijk om te fietsen, absoluut, de meeste chauffeurs spelen graag met snelheidslimieten, en ook de prachtige stadsautosnelwegen die deze stad huisvest zijn er vooral om wagens te bedienen, en ja die fietsinfrastructuur hé, veel te weinig.

Het moet gezegd worden, er wordt heel vaak gezocht naar redenen om niet te fietsen, en ze zijn vaak gebaseerd op 'van horen zeggen' argumenten. Nu, je kan als stad naar die mensen luisteren - die infrastructuur hé! - ofwel een 'Belgian Solution' aanbieden, een tussenoplossing, gebricoleer, superlijm in plaats van goede silicone. En zo ziet het huidige circulatieplan, weliswaar in testfase er uit voor fietsers: als een tussenoplossing. 

Aan de veiligheid van 'mensen op de fiets', ik gebruik niet graag het woord 'fietsers' omdat je dan als een community wordt aanzien, werd er jammer genoeg (nog) niet gedacht. Er werden inderdaad kilometers aan nieuwe fietspaden bijgetekend op het stratenplan maar in realiteit wordt deze 'revolutie' met een grote korrel zout genomen door vrienden met vier wielen. Je kan met zoveel goede wil verven tot de potten leeg zijn, maar het verkeer, de ego-autotrippers, redeneren niet als watjes. Verf beschadigt namelijk het stalen ros niet. Neen, paaltjes, die doen zeer, die maken schrammen, als het ijzeren paaltjes zijn tenminste. 

Vandaar mijn oproep aan het voltallige Brusselse stadsbestuur, aan de Burgemeester, de man die opkomt voor al zijn burgers (en ook een beetje die van Woluwe en Ukkel hé), om eens goed na te denken: willen jullie als visionairen de geschiedenisboeken ingaan of als ververtjes